4 παράγοντες που σε εμποδίζουν να ξαναβρείς τον εαυτό σου

 

Ο δρόμος προς την γνώση του εαυτού πολλές φορές μπορεί να είναι δύσκολος και μία “πρόκληση” για την ψυχική μας υγεία. Το μυαλό μπορεί να είναι γεμάτο με “παγίδες” παραπλανητικών σκέψεων που δυσκολεύουν την αποστολή μας. Για να αποφύγουμε λοιπόν όσο περισσότερες παγίδες στο δρόμο μας ,πρέπει να αναγνωρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε, τέσσερις παράγοντες που την κάνουν δυσκολότερη.

1) Πεποιθήσεις

Πολλές φορές αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να καταρρίψεις μύθους για το εγώ σου, τη ζωή σου και το ποιος πίστευες ότι ήσουνα από την αρχή. Οι εμπειρίες σου σε έχουν “σχηματίσει”  με βάσει τις αντιδράσεις σου και τις σκέψεις σου σε μια δεδομένη στιγμή, δίνοντας σου χαρακτηριστικά  όπως ο “δυνατός” ή ο “αδύναμος”, ο “σπουδαίος” ή ο “αποτυχημένος” και όσο πιο πολλές φορές έχεις αντιδράσει, με ένα τρόπο που ταιριάζει στο μοντέλο που έχεις εντάξει τον εαυτό σου, τόσο πιο ισχυρή γίνεται η πεποίθηση ότι είσαι κάτι συγκεκριμένο. Στην πραγματικότητα όμως πολλά πράγματα μπορούν γκρεμιστούν, αν υπάρξει εκείνη η στιγμή όπου όλα αντιστρέφονται, και τα χαρακτηριστικά που νόμιζες ότι σου άνηκαν τώρα πια έχουν χαθεί.  Όσο περισσότερο πεπεισμένος είσαι ότι ανήκεις σε ένα “μοντέλο”, τόσο μεγαλύτερο φορτίο θα κουβαλάς. Mόλις αποτάξεις το εαυτό σου από αυτό το “μοντέλο”, θα είσαι ένας άνθρωπος σε συνεχή εξέλιξη. Αν δεν είσαι από τους τυχερούς όμως, αυτή η εξέλιξη μπορεί και να πονέσει, φέρνοντας μεγάλη σύγχυση για το ποιος είναι ο “εαυτός” τελικά.

2) Εξωτερικοί παράγοντες

Άλλο ένα σημαντικό κομμάτι που σαμποτάρει έντονα την εικόνα του “εαυτού”, είναι η ταύτιση με τα γεγονότα της ζωής σου. Δεν είσαι η στιγμή προδοσίας του φίλου σου, ούτε η αχαριστία του παιδιού σου, δεν είσαι η ξεροκεφαλιά της μάνας σου, ούτε η εξάρτηση του αδελφού σου. Όλα αυτά είναι τυχαία γεγονότα, γεγονότα που συμβαίνουν και θα συμβούν, όμως δεν είσαι εσύ. Πολλά πράγματα δεν είναι υπό τον ελέγχό μας και καλό είναι να συμφιλιωθούμε με το γεγονός αυτό. Αν πιστεύουμε ότι όλα είναι στο “χέρι” μας και ότι αν είμαστε αρκετά δυνατοί, θα συμβεί ότι και αν θέλουμε να συμβεί, αρκετές φορές μπορεί να απογοητευτούμε και να νιώσουμε ανεπαρκείς, γιατί έχουμε αναθέσει στον εαυτό μας μια αποστολή η οποία πολλές φορές δεν έρχεται εις πέρας και είναι λογικό, γιατί όλοι είμαστε μέσα στο ρόλερ κόστερ των γεγονότων της ζωής μας. 

3) Μαθήματα ζωής

Όλοι λίγο πολύ έχουμε πάρει συγκεκριμένα μαθήματα από την ζωή, μαθήματα που μας έκαναν πιο σοφούς και μας έμαθαν να αντιδρούμε πιο σωστά ή να είμαστε πιο προσεχτικοί. Για ένα μεγάλο διάστημα κρατάμε αυτές της συμβουλές εκ πείρας, σαν φυλαχτό που μας προστατεύει, όμως όσο σίγουροι και αν είμαστε ότι τίποτα δεν θα συμβεί ξανά και δεν θα κάνουμε τα ίδια λάθη γιατί έχουμε την “πείρα”, πρέπει να θυμηθούμε ότι οι άνθρωποι ξεχνάνε. Οι επίπονες καταστάσεις περνάνε και γίνονται ενοχλητικές αναμνήσεις και όσο περνάνε τα χρόνια ακόμα και η ανάμνηση ξεθωριάζει και τα “μαθήματα” δεν ηχούν τόσο δυνατά όσο συνήθιζαν. Όταν ο χρόνος φέρει την λήθη, τότε είμαστε και πάλι εκτεθειμένοι στις ίδιες παγίδες. Οι άνθρωποι ζούμε το τώρα, κουβαλάμε το χθες και τίποτα δεν μας εγγυάται το φοβερό αύριο.

4) Υπερανάλυση

Κάποιοι λένε ότι το να σκέφτεσαι πολύ κάνει πιο εύκολο το να βρεις τον εαυτό σου, όμως όταν αυτό οδηγεί στο όριο της αγχώδους υπερανάλυσης, δεν προέρχεται από καλοήθη σημείο, αλλά από την σκοτεινή αμφιβολία του “εαυτού” και την ανασφάλεια. Φοβάσαι αν μπορείς τελικά να αντιμετωπίσεις ορισμένες καταστάσεις ή αν είσαι άξιος να καταφέρεις κάτι. Κάνεις μη ρεαλιστικές υποθέσεις για τους γύρους σου και είσαι σε συνεχή ανησυχία για τις σκέψεις των άλλων. Αυτά προέρχονται από παλιές εμπειρίες αρκετά δυνατές, που σου προκάλεσαν πόνο και η υπερανάλυση είναι ο τρόπος άμυνας του μυαλού σου για να αποτρέψει παρόμοιες καταστάσεις να συμβούν. Όμως αυτό προκαλεί περισσότερο άγχος, γιατί όπως είπα πολλά πράγματα δεν είναι στο χέρι μας και η προσπάθειά μας να τα ελέγξουμε είναι το ίδιο μάταια, όπως και να περάσουμε μια καμήλα μέσα από μια βελόνα. Το μόνο που καταφέρνουμε είναι να φέρουμε μια επίπονη ανάμνηση πίσω, με αποτέλεσμα να ξαναζούμε το χθες, όμως το χθες δεν υπάρχει, και όπως είπε ένας σοφός κάποτε…
Δεν γίνετε να βασανίζεσαι από το παρελθόν και το μέλλον γιατί δεν υπάρχουν. Αυτό που σε βασανίζει είναι οι αναμνήσεις σου και η φαντασία σου.” 
Close Menu